Drabiny pionowe
mocowane do
elewacji

Drabiny stałe stają się obowiązkowe gdy konieczny jest regularny bezpieczny dostęp na dach, do maszynowni lub instalacji technicznych. Pracodawca musi zapewnić bezpieczne dojście na wysokość — drabiny stałe spełniają wymagania EN ISO 14122 i przepisów BHP dotyczących prac na wysokości w obiektach przemysłowych, magazynowych i energetycznych.

Kosz ochronny jest wymagany gdy wysokość drabiny przekracza 3 metry lub wymaga tego ocena ryzyka. Alternatywą jest szyna asekuracyjna Uprail (EN 353-1) — zapewnia wyższy poziom ochrony przy pracy indywidualnej i jest coraz częściej preferowana zamiast kosza, szczególnie w obiektach z certyfikowanymi procedurami BHP.

Standardowa drabina aluminiowa to koszt od kilkuset do kilku tysięcy złotych zależnie od wysokości i wyposażenia. Większe konstrukcje przemysłowe z koszem, podestami mijania i szyną Uprail wycenia się indywidualnie. Do ceny produktu dolicza się projekt techniczny i montaż.

Na ścianach betonowych — kotwy mechaniczne lub chemiczne. Na stalowych — mocowania śrubowe. Na lekkich elewacjach wentylowanych — przekładki dystansowe i elementy montażowe doprowadzone do konstrukcji głównej. Każdy montaż poprzedza analiza nośności i projekt techniczny.

EN ISO 14122 i EN 14122 — normy dla stałych środków dostępu do maszyn i budynków. W przypadku drabiny z szyną asekuracyjną obowiązuje dodatkowo EN 353-1 (prowadnice sztywne). Wymagany jest projekt techniczny i protokół odbioru po montażu.

Drabiny pionowe przeznaczone są standardowo dla jednej osoby w danym momencie. W przypadku intensywnego ruchu stosuje się podesty mijania umożliwiające bezpieczne minięcie się użytkowników. Drabiny modułowe mogą być projektowane z podestami na każdym poziomie.

Minimum raz w roku. Kontrola obejmuje mocowania i kotwy, elementy nośne szczebli i bocznic, kosz ochronny (jeśli jest), szynę Uprail i czytelność tabliczek znamionowych. Każde uszkodzenie — korozja, odkształcenia, poluzowane kotwy — wymaga natychmiastowego wyłączenia z użytkowania.